injazanoonas | اینجا زنونس

تفاوت دوران عقد و نامزدی در چیست؟

تفاوت دوران عقد و نامزدی در چیست؟

تفاوت دوران عقد و نامزدی در چیست؟

تفاوت دوران عقد و نامزدی در چیست؟ برای درک بهتر پاسخ این سوال با این مقاله از بخش روانشناسی وب سایت اینجا زنونس همراه ما باشید.


تفاوت دوران عقد و نامزدی در چیست؟

دوران نامزدی یکی از بهترین فرصت های شناخت دختر و پسر است که معمولاً خوش آیند خانواده ها به ویژه خانواده دختر نیست. علتی که خانواده ها یادآوری می کنند بیش تر مربوط به

  • رسمی نبودن این دوران
  • نداشتن وجه قانونی و حقوقی
  • ترس از سوء استفاده جنسی
  • ترس از بهم خوردن ازدواج
  • ترس از انجام اشتباه و خطا است

در نتیجه این عوامل خانواده ها و گاهی دختر و پسر می خواهند به هر قیمتی که شده سریع تر ازدواج کنند و در واقع خود را به دست تقدیر بسپارند.

متأسفانه این مسئله در فرهنگ ما شایع است. چنان که متوجه شدید یکی از مهم ترین ویژگی های این زمان رسمی و شرعی نبودن این دوران است که باعث ترس خانواده ها می شود برای این که این مشکل تا حدودی برطرف شود می توان برای پسر و دختر صیغه محرمیت جاری کرد. این مدل صیغه مدت محدودی دارد و با جاری شدن آن خانواده ها هم می توانند نظارت کافی بر دروان نامزدی داشته باشند.

لازم به یادآوری است که حدقل زمان نامزدی باید بین ۳ الی ۶ ماه باشد. مهم ترین فواید این دوران این است که به علت نبودن سند رسمی در صورتی که پسر و دختر و یا خانواده ها به توافق نرسیده باشند می توانند به آسانی از یک دیگر جدا شوند.

در مورد مدت دوران عقد نیز گفتنی است که حد معینی ندارد و برای همگان، یکسان نیست، بلکه بستگی به شرایط و موقعیت دختر و پسر و شرایط خانوادگی و اجتماعی آن ها دارد؛ اما می توان گفت که اگر مانع خاصی در میان نباشد و دختر، پسر و خانواده هایشان آماده عروسی باشند، مدت ۶ الی ۹ ماه مناسب است.

طولانی شدن دوران عقد نیز پیامدهایی دارد که برخی از آن ها عبارتند از:
  • مقایسه همسر با دیگران و دلزدگی ناشی از هوس ها و تنوع طلبی ها.
  • توقعات نابجای ناشی از چشم و هم چشمی ها و رسوم نادرست طرفین و خانواده ها از یکدیگر.
  • دخالت های ناشیانه و گاه مغرضانه اطرافیان.
  • غیرت نابجای خانواده دختر و ایجاد محدودیت و محرومیت ها در روابط عاطفی و فیزیکی پسر و دختر.
  • محدودیت های ناشی از حضور فرزندان مجرد در خانواده.
  • کاهش اشتیاق اولیه، آرامش خاطر و دلسردی پسر و دختر بر اثر محرومیت های عاطفی و زناشویی تحمیلی.
  • برجسته شدن احتمالی نقاط ضعف طرف مقابل یا خانواده و فامیل وی و ایجاد تردیدهای نابجا در طرفین.

بر خلاف نامزدی ، عقد یک مرحله قانونی و شرعی و اجتماعی است که پسر و دختر رسماً زن و شوهر اعلام می شوند. به همین علت پسر و دختر و خانواده ها در در برابر هم‌ دیگر متعهد به پایبندی اصول و قانون های ازدواج هستند. در این زمان حتی می تواند روابط جنسی هم وجود داشته باشد اگرچه روابط کامل جنسی به هیچ وجه توصیه نمی شود. متأسفانه بیش تر مردم زمان عقد و نامزدی را یکی می دانند .

اگر در این زمان سازش بین پسر و دختر و یا خانواده ها وجود نداشته باشد سخت تر از زمان نامزدی می توان جدا شد که علل آن عبارت اند از:
  • خرج و مخارجی که دو خانواده تحمل کردن شده اند.
  • حس ناامیدی و انگ خوردن پسر یا دختر.
  • کم تر شدن اعتبار خانواده ها ( به ویژه در بعضی از فرهنگ ها)
  • روش پرداخت مهریه (که اگر پسر و دختر تصمیم طلاق داشته باشند و رابطه کامل جنسی داشته اند پسر باید کل مهریه را پرداخت کند و در صورتی که رابطه کامل نداشته اند نصف مهریه پرداخت می شود.)

بطور کلی پیامدهای نادیده گرفتن دوران نامزدی سردرگمی نقش پسر و دختر برای شناخت یک دیگر. آسیب روانی آن ها و مشکلات حقوقی و اجتماعی و اقتصادی برای خانواده ها است.

دوران عقد با دوران نامزدی به طور عمده در سه مقوله با هم تفاوت دارند که این تفاوت ها عبارتند از:
  • تعهد
  • ارتباط جنسی
  • قطعیت

با عقد تعهد همسران با تعهدات قانونی و حقوقی همراه می شود. درصورتی که فردی به تعهد خود وفادار نباشد یا آن را برهم زند از آن جا که تعهد قانونی و حقوقی نسبت به همسر خود دارد و کاملاً متأهل شناخته می شود، لازم است مطابق با تعهدات قانونی و حقوقی خود نسبت به فسخ پیمان همسری، اقدام نماید.

بر خلاف زمان نامزدی که توصیه به نبود رابطه ی کامل جنسی می شد در دوران عقد منعی برای ارتباط جنسی وجود ندارد چرا که زوج عقد کرده یک زوج متأهل است. بر خلاف دوران نامزدی که هم به لحاظ قانونی و هم به لحاظ عرفی امکان جدایی وجود دارد در دوران عقد امکان جدایی همان شرایط امکان طلاق را دارد و فرد بر خلاف زمان نامزدی که می توانست به راحتی جدا شود، دیگر امکان این که به راحتی جدا شود را ندارد.

فرض عمده درباره ی عقد این است که فردی که تن به عقد ازدواج داده است، در تصمیم خود راسخ بوده است. بر خلاف نامزدی که فرض عمده ی آن این است که وعده ی ازدواج (نامزدی) الزامی برای ازدواج ایجاد نمی کند و هیچ کدام از نامزدها نمی تواند دیگری را مجبور به ازدواج کند.


امیدواریم موارد ذکر شده در بالا برای شما مفید و کاربردی باشد و از این که تا پایان این مطلب از سایت اینجا زنونس با ما همراه شدید از شما سپاس گذاریم، برای خواندن سایر مطالب بخش روانشناسی همراه ما باشید.


سپیده آقائی
سپیده آقائی
کارشناسی مهندسی فناوری اطلاعات، عاشق دنیای برنامه نویسی و کامپیوتر و فعالیت در زمینه های طراحی وب، تولید محتوا، محتوا گذاری، ترجمه، سئو، دیجیتال مارکتینگ و سوشیال مارکتینگ و آشنا با ابزار های گوگل مانند Google Analytics، Google trend و Google AdWords

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *