injazanoonas | اینجا زنونس

گفت و گو با تهمینه میلانی درباره ملی و راه های نرفته اش

گفت و گو با تهمینه میلانی درباره ملی و راه های نرفته اش

گفت و گو با تهمینه میلانی درباره ملی و راه های نرفته اش

در این مطلب از سایت اینجا زنونس گفت و گو با تهمینه میلانی درباره ملی و راه های نرفته اش موضوع مورد بحث ماست. با ما در اینجا زنونس همراه باشید تا در مورد این فیلم و حاشیه هایش بخوانید.

تهمینه میلانی یکی از زنان موفق و باتجربه ایرانی در زمینه کاری خودش است. او با فیلم های اجتماعی و تاثیر گذارش در سینمای ایران خوش درخشیده است.

زنان موفق ایرانی الگو های مناسبی برای جوانان ایرانی اند تا این جوانان بتوانند با شناخت فراز و نشیب های زندگی آنان نا امید نشوند و به را خود ادامه دهند. زیرا موفقیت در انتظار آنان است.

زنان موفق دیگری هم چون تهمینه میلانی در ایران وجود دارند که با تلاش و پشتکار به جایگاه موفق فعلی خود رسیده اند.

برای مطالعه بیوگرافی و شناخت این زنان موفق به مطلب “زنان موفق ایرانی” در سایت اینجا زنونس مراجعه کنید.

همینطور زنان و دختران موفق دیگری را در مطلب “سحر دولتشاهی و دوستان بازیگرش” در سایت اینجا زنونس بشناسید.

بیوگرافی

بیوگرافی

ابتدا به ذکر بیوگرافی مختصری از تهمینه میلانی می پردازیم:

تهمینه میلانی در سال ۱۳۳۹ در تبریز متولد شد.

او فیلمنامه نویس، کارگردان و معمار ایرانی است.

او در سال ۱۳۷۰ با مهندس محمد نیک بین ازدواج کرد.

آتش بس ۱ و ۲، سوپر استار، ملی و راه های نرفته اش، یکی از ما دو نفر و تسویه حساب تنها تعدادی از فیلم های موفق او به شمار می روند.

شما می توانید برای مطالعه بیوگرافی جامع تر و اطلاع از موفقیت های تهمینه میلانی، به مطلب “تهمینه میلانی را با فیلم هایش بشناسید” در سایت اینجا زنونس مراجعه کنید.

تهمینه میلانی تاکنون جوایز بسیاری را برای فیلم هایش بدست آورده است.

شما می توانید برای اطلاع از این افتخارات به مطلب “تهمینه میلانی برای کدام یک از فیلم هایش جایزه گرفته است” در سایت اینجا زنونس مراجعه کنید.

گفت و گو با تهمینه میلانی درباره ملی و راه های نرفته اش

فیلم ملی و راه های نرفته اش

در ابتدا کمی در مورد فیلم ملی و راه های نرفته اش خواهید خواند.

سپس ما را دنبال کنید تا نظر تهمینه میلانی را در مورد فیلمش بخوانید.

تهمینه میلانی علاوه بر فیلمنامه نویسی، تهیه کنندگی و کارگردانی در زمینه های دیگری نیز فعال است.

شما می توانید برای اطلاع از این موضوع به مطلب “شغل دوم تهمینه میلانی” در سایت اینجا زنونس مراجعه کنید.

همچنین برای اطلاع از فیلم هایی که تهمینه میلانی تهیه کنندگی آن ها را بر عهده داشته است، می توانید به مطلب “تهمینه میلانی و تهیه کنندگی فیلم” در سایت اینجا زنونس مراجعه کنید.

با ادامه مطلب همراه ما باشید.

عوامل فیلم

مَلی و راه‌های نرفته اش فیلمی به کارگردانی و نویسندگی تهمینه میلانی است.

این فیلم به تهیه کنندگی محمد نیک بین محصول سال ۱۳۹۵ است.

موسیقی این فیلم بر عهده امیر معینی است.

فیلمبردار فیلم ملی تورج منصوری می باشد.

همینطور تدوین فیلم بر عهده سپیده عبدالوهاب است.

اکران فیلم

ملی و راه های نرفته اش محصول سال ۱۳۹۵ است.

این فیلم از تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۹۶ در سینماهای ایران اکران شد.

بازیگران فیلم

بازیگران فیلم

میلاد کی مرام، ماهور الوند، السا فیروز آذر، فلور نظری، جمشید هاشم پور، ستاره اسکندری و افسر اسدی بازیگران این فیلم می باشند.

حتما مطالعه کنید: همکاری موفق سحر دولتشاهی و آتیلا پسیانی در تئاتر

داستان فیلم

ملیحه، دختری جوان و پر شور است که در خانواده‌ای متعصب و افراطی بزرگ شده است.

او عاشق جوانی به نام سیامک می‌شود اما خانواده اش مخلف اند.

او بر خلاف نظر خانواده اش با او ازدواج می کند.

بعد از ازدواج متوجه می شود که سیامک دچار نوعی حس شک و تردید است.

سیامک مدام ملیحه را کتک می زند.

گفت و گوی تهمینه میلانی

فیلمنامه

تهمینه میلانی می گوید:

فیلم ملی و راه های نرفته اش یکی از معدود فیلم های مستقل سال ۱۳۹۵ است.

من و همسرم با پول خودمان این فیلم را ساخته ایم.

البته ناگفته نماند هزاران سنگ سر راه ما انداختند که اصلا فیلم را نسازیم.

خود من زجرکش شدم تا این فیلم ساخته شد. وسط فیلمبرداری دادگاه انقلاب می رفتم.

جریانی با فیلم هایشان برای تبلیغ سیاست های خود تاریخ دوره ای از ایران را وارونه جلوه می دهد.

حالا برای درخشش فیلم هایش عرصه را خالی می خواهد. بهترین زمان اکران را از آن خود می کند.

گروهی که فیلم ها را انتخاب کردند، فیلم های قوی را کنار گذاشتند.

آن ها فیلم های خودشان را با کلی فیلم متوسط کنار هم چیدند تا فیلم خودشان به چشم بیاید.

مطمئنا در نهایت موفق نخواهند بود چون سینما مصادره شدنی نیست.

اما شک ندارم که به بدنه سینمای مستقل ضربه سختی وارد خواهند کرد که قطعا به ضرر فرهنگ کشور است.

وضعیت خوبی نیست، فیلم های ساخته شده اغلب زیر متوسط است. امکانات فرهنگی در اختیار گروه های قابل کنترل است.

من داور جشن خانه سینما بودم و اغلب فیلم های پارسال را دیدم.

اما نتوانستم ادامه بدهم و فیلم ها را داوری کنم. فیلم ها اغلب ضعیف بودند. فیلم قصه گو اندک است.

اغلب فیلم ها در آپارتمان و فضاهای بسته و کوچک و سیاه اتفاق می افتد.

دوربین روی دست هیچ حساب و تابی ندارد.

دکوپاژ و میزانسن حرفه ای کمتر دیده می شود یا اصلا وجود ندارد.

بخش عمده ای از علت تولید چنین فیلم هایی شورای صدور پروانه ساخت است.

این شورا اصرار دارد به فیلمنامه های خوب پروانه ساخت ندهد. مثل چند فیلمنامه که من نوشتم مجوز ندادند.

مجوز فیلم

میلانی در ارتباط با اخذ مجوز برای فیلم می گوید:

فیلم ملی و راه های نرفته اش، فیلمنامه ای که شورا به آن مجوز داده نیست.

فیلمنامه ای است که همان ابتدا برای شان فرستادم اما اصلاحیه های پی در پی و بی منطق از آن شیر بی بال و اشکم به جا گذاشت.

بنابراین هنگام ساخت فیلم من به نظر مشاوران حقوقی، اجتماعی و روانشناسی فیلمنامه گوش کردم نه شورا.

داستان فیلم های من علمی است و من به آن وفادارم.

طبعا بعد از ساخته شدن فیلم برخی از اعضای شورا بر آشفته شدند و از همانجا شروع به نفرت پراکنی علیه فیلم کردند تا این که با تغییر معاونت سینمایی، همه چیز به خیر گذشت.

اصلاحیه های فیلم

اول از همه گفتند باید شخصیت نیره را از فیلمنامه حذف کنم. بعدها با کلی بحث و گفتگو گفتند نیره را باید تنبیه کنم.

غافل از این که شخصیت نیر در جامعه ما هر روز دارد بیشتر می شود و باید بررسی و تجزیه و تحلیل شود.

نیره به عنوان یک پدیده اجتماعی و دایره بسته ای که در آن قرار دارد و واکنش های او به موقعیت خودش و صدمه ای که به دیگران می زند باید واکاوی شود، نه این که تنبیه شود و درس عبرت دیگران.

من هرگز نیر را در هیچ فیلمی تنبیه نخواهم کرد. چون زنانی مثل او را نمی توان قضاوت کرد، بلکه باید شرایط زیستی او را تغییر داد.

ما می گوییم این زن ها را در جامعه ببینید، نه این که آنها را به سزای ننگین اعمال شان برسانید و از بین ببرید.

گفتند اسم سیامک را که قبلا عباس بود عوض کن، پذیرفتم. گفتند خانواده سیامک نباید مذهبی باشند، پذیرفتم. چون تاثیری در قصه نداشت.

گفتند شخصیت پدر و پدرسالاری را حذف کنید و بگویید سیامک به خودی خود سختگیر است.

برای شان توضیح دادم که قصد ما نمایش یک مرد پارانوئید و بیمار وسواسی نیست، که هدف نمایش چرخه خشونت است و بیماری سیامک یک بیماری اجتماعی است و نه فردی.

حتی یکی از اعضای شورا به من گفت یکی از اعضا، خودش را در قالب سیامک می بیند، عوضش کن تا پروانه بدهد.

یک روز گفتم اصلاحیه های تان را بدهید من همه را اعمال کنم ولی فیلمبرداری که شروع شد، با اضطراب زیاد همان متن علمی را جلوی دوربین بردم.

عدم نمایش فیلم در جشنواره

میلانی افزود:

داستان شرکت در جشنواره خیلی غم انگیز است. ما اصلا تمایلی به شرکت دادن فیلم در جشنواره نداشتیم.

یکی از مسئولان بلندپایه جشنواره به دفتر من آمد و از من خواست فیلم را به طور خصوصی برای او نمایش بدهم.

فیلم را تماشا کرد و آنقدر تحت تاثیر قرار گرفت که گفت خیلی فیلم زیبایی است و همه جایزه های امسال را درو می کند.

بازیگر نقش اول زن و مرد، فیلمبردار و … جایزه می گیرند. فیلم را با اصرار خودش برد.

فردای آن روز یکی از خبرنگاران خبرگزاری فارس هر چه دلش می خواست درباره فیلم نوشت که یکی صدای یکی از منتقدان جوان را در آورد.

او نوشت مگر قرار نبوده است که فقط هیات هفت نفره انتخاب فیلم ها را ببینند؟ شما از کجا می دانید موضوع فیلم چیست؟

البته هیات انتخاب هم در مصاحبه ای تک نفره و برای دفاع از عملکرد نا درستشان هر چه دلتان بخواهد بار من و فیلمم کردند.

تا زمانی که جشنواره بین المللی فجر که فیلم به بخش مسابقه دعوت شد و این بار من و همسرم در اعتراض به فجر داخلی، فیلم را به جشنواره ندادیم.

در پایان می خواهیم یکی از مطالب جالب و خواندنی سایت را به شما معرفی کنیم.

مطلب “فیلم های مشترک مهناز افشار و محمدرضا گلزار” را در سایت اینجا زنونس مطالعه کنید و لذت ببرید.

امیدواریم از مطالعه این مطلب در سایت  اینجا زنونس راضی بوده باشید.

آذین نداف فهمیده
آذین نداف فهمیده
کارشناسی مهندسی فناوری اطلاعات دانشگاه تهران، دانشجوی کارشناسی ارشد MBA دانشگاه تهران، فعال در زمینه های طراحی وب سایت، سئو، SMO، تولید محتوا، بازاریابی محتوا، Digital marketing، آشنا با ابزارهای Google Analytics و Google Trends، تجربه کار در زمینه حسابداری(کار با نرم افزار Excel) و مسلط به برنامه های Word و Power Point

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *